Najczęściej stosuje się legary o przekroju 45 × 70 mm lub 45 × 75 mm, ale nie ma jednego wymiaru pasującego do każdego tarasu. O wyborze decydują przede wszystkim rozstaw podpór pod legarem, rodzaj deski i system montażu. Dla sztywności ważniejsza jest wysokość przekroju niż jego szerokość.

Jak dobrać wymiary legarów pod taras?

Legar pracuje na zginanie między punktami podparcia. Im większa odległość między podkładkami, wspornikami lub innymi podporami, tym wyższy powinien być przekrój. Zwiększanie samej szerokości nie daje takiego efektu jak zwiększenie wysokości ustawionej pionowo.

Wymiary zawsze zapisuj w kolejności szerokość × wysokość. Przykładowo legar 45 × 70 mm ma 45 mm szerokości i 70 mm wysokości. Jeżeli taras ma ograniczoną wysokość przy progu drzwi, można zastosować niższy profil, ale wtedy zwykle trzeba zmniejszyć rozstaw podpór.

Przy konstrukcjach opartych na słupach, podciągach lub innych elementach o dużej rozpiętości nie należy dobierać przekroju wyłącznie z typowej tabeli. Taki taras wymaga obliczeń uwzględniających rozpiętość, obciążenia i sposób podparcia.

Typowe przekroje legarów pod różne deski

Poniższe wymiary są punktami odniesienia dla typowych konstrukcji tarasowych. Ostateczny dobór zależy od rozstawu podpór i instrukcji konkretnego systemu.

Rodzaj materiału Typowy przekrój szerokość × wysokość Zastosowanie
Modrzew syberyjski lity 45 × 70 mm lub 45 × 68 mm Deski modrzewiowe i inne deski drewniane
Świerk klejony 45 × 75 mm Deski świerkowe, sosnowe i termodrewno
Sosna impregnowana ciśnieniowo 40 × 75 mm Deski impregnowane i tarasy stawiane na gruncie
Drewno impregnowane ciśnieniowo 50 × 100 mm lub 50 × 150 mm Ruszt przy większym rozstawie podpór
Drewno egzotyczne 40 × 60 mm Deski egzotyczne, między innymi bangkirai
Profil aluminiowy 25 × 40 mm, 16 × 50 mm lub 30 × 30 mm Niskie tarasy, balkony i deski kompozytowe
Profil aluminiowy nośny 40 × 50 mm, 50 × 30 mm lub 60 × 40 mm Deski kompozytowe przy pełnym układzie podpór
Profil kompozytowy 30 × 40 mm lub 43 × 53 mm Deski kompozytowe tego samego systemu
Profil PVC 30 × 50 mm Systemy z deskami kompozytowymi na bazie PVC

Pod deskę egzotyczną najlepiej stosować legar o porównywalnej gęstości i trwałości, na przykład z keruingu lub innego drewna egzotycznego. Miękki legar iglasty może szybciej zużyć się niż deska, a także gorzej utrzymywać wkręty lub klipsy.

W przypadku desek kompozytowych stosuje się najczęściej profile aluminiowe albo profile systemowe z kompozytu. Nie należy dobierać ich wyłącznie na podstawie podobnego wymiaru. Profil musi współpracować z klipsami i zaleceniami producenta konkretnej deski.

Rozstaw legarów a rozstaw podpór – jaka jest różnica?

Te dwie odległości dotyczą różnych elementów konstrukcji:

  • Rozstaw legarów to odległość między sąsiednimi legarami pod deską. Wpływa przede wszystkim na ugięcie deski.
  • Rozstaw podpór to odległość między podkładkami, wspornikami lub innymi punktami podparcia jednego legara. Wpływa na ugięcie samego legara.
  • Przy deskach drewnianych legary układa się zazwyczaj nie rzadziej niż co 50 cm, mierząc od osi do osi legara.
  • W tarasie pływającym często zmniejsza się ten rozstaw do około 40 cm, ponieważ ruszt nie jest trwale zakotwiony do podłoża.
  • Podpory pod legarem rozmieszcza się osobno, często w odstępach około 50 cm, ale ich rozstaw zależy od przekroju i warunków pracy konstrukcji.

Cieńsza deska wymaga zwykle gęstszego rozstawu legarów, ponieważ jest bardziej podatna na ugięcie. Nie oznacza to jednak, że trzeba automatycznie zwiększać przekrój legara. Najpierw należy sprawdzić oba rozstawy, ponieważ odpowiadają za inne odkształcenia.

W przypadku kompozytu wiążąca jest instrukcja producenta. Przykładowe wartości spotykane w systemach rynkowych obejmują maksymalnie 360 mm, 40 cm, 45 cm albo 50 cm. Nie wolno przenosić tych wartości z jednej marki na inną, ponieważ różnią się konstrukcja deski, klipsy i wymagania gwarancyjne.

Jak zaplanować podparcie legarów?

Przed zakupem materiału przejdź przez podstawową kolejność ustaleń:

  1. Sprawdź rodzaj, grubość i system montażu deski tarasowej.
  2. Ustal wymagany rozstaw legarów pod deską, a przy kompozycie odczytaj go z instrukcji producenta.
  3. Dobierz przekrój legara do odległości między podporami, pamiętając, że wysokość jest ważniejsza dla sztywności niż szerokość.
  4. Rozmieść podkładki lub wsporniki tak, aby legar nie pracował na zbyt długich odcinkach.
  5. Sprawdź całkowitą wysokość układu: podłoże, podkładka albo wspornik, legar i deska muszą zmieścić się przy progu.

Przy niskich profilach aluminiowych lub kompozytowych szczególnie ważne jest gęste podparcie. Niższy przekrój ma mniejszą sztywność na tym samym odcinku, dlatego nie powinien być układany na takich samych rozpiętościach jak wyższy legar drewniany.

Na co uważać przy montażu rusztu?

Legary drewniane nie powinny leżeć bezpośrednio na gruncie, wylewce ani kostce. W miejscu styku może zatrzymywać się woda, a drewno nie ma warunków do wysychania. Stosuje się podkładki gumowe o stałej grubości albo wsporniki regulowane, które dodatkowo pozwalają wypoziomować konstrukcję.

Podkładka i wspornik nie są tym samym elementem. Podkładka podnosi legar o stałą wysokość, natomiast wspornik regulowany umożliwia zmianę poziomu tarasu. W obu przypadkach trzeba zostawić przestrzeń umożliwiającą odpływ wody i przepływ powietrza.

Drewniany legar warto zabezpieczyć przed montażem ze wszystkich stron, ponieważ po ułożeniu desek dostęp do niego będzie ograniczony. Profile aluminiowe i kompozytowe nie wymagają impregnacji, ale muszą być zamontowane zgodnie z zasadami danego systemu.

Największe ryzyko przy tarasie kompozytowym stanowi zastosowanie niewłaściwego rozstawu. Przekroczenie wartości podanej przez producenta może powodować uginanie desek, problemy z klipsami i utratę gwarancji. Przed obliczeniem ilości legarów sprawdź markę oraz dokładny model deski, a nie tylko jej szerokość.

Do typowego tarasu drewnianego punktem wyjścia będzie najczęściej legar 45 × 70 mm lub 45 × 75 mm. Przy desce egzotycznej rozważ przekrój 40 × 60 mm z drewna o podobnej trwałości, a przy kompozycie użyj profilu systemowego. Jeśli podpory są rozstawione szerzej albo taras jest podwieszany, potrzebny będzie wyższy przekrój i obliczenia konstrukcyjne.